Οι Σκρόφες βρίσκονται κοντά στις δυτικές ακτές της Λέρου και συγκεκριμένα μεταξύ των όρμων της Γούρνας και του Λακκίου. Πρόκειται για βραχώδη συστάδα που εκτείνεται, σε τοξοειδή διάταξη, περίπου 550 μ. νοτιοδυτικά από το μέσο του προαναφερόμενου τμήματος της ακτογραμμής. Το συνολικό εμβαδόν της είναι 0,003 τ.χλμ., ενώ το συνολικό μήκος της ακτογραμμής της 0,450 χλμ.
Η παλαιότερη απεικόνιση της εν λόγω συστάδας, όπως και η παλαιότερη αναγραφή της ονομασίας της (Skrophes Ledge), εντοπίζεται, λίγο πριν από τα μέσα του 19ου αιώνα, στους βρετανικούς υδρογραφικούς χάρτες. Κατά την περίοδο της ιταλικής κατοχής των Δωδεκανήσων (1912-1943), στο πλαίσιο της πολιτικής εξιταλισμού των τοπωνυμίων που ακολουθούσε η ιταλική διοίκηση των νησιών, το τοπωνύμιο γραφόταν χωρίς τελικό σίγμα (Scrofe). Η ονομασία Σκρόφες προέρχεται πιθανώς από τη lingua franca των ναυτικών της Μεσογείου (scrofe στα ιταλικά: θηλυκοί χοίροι) και, αν δεν αποτελεί μετάφραση της ελληνικής λέξης “χοιράδες”, έχει τουλάχιστον την ίδια σημασία με αυτήν: “Χοιράδες” χαρακτηρίζεται γενικά κάθε συστάδα βράχων που εξέχει ελάχιστα από την επιφάνεια της θάλασσας και θυμίζει κοπάδι χοίρων. Ας προστεθεί ότι την ίδια ονομασία σε διάφορες παραλλαγές φέρουν και άλλα μικρά νησιωτικά εδάφη της ελληνικής επικράτειας.
Σε κάθε περίπτωση, η λέξη αυτή παραπέμπει σε φυσικό εμπόδιο στη θάλασσα και σε επικίνδυνο σημείο για τη ναυσιπλοΐα. Εύλογα, λοιπόν, σε εκδόσεις του 20ού αιώνα με ναυτιλιακές οδηγίες επισημαίνεται ότι οι Σκρόφες της Λέρου αποτελούν κίνδυνο για τα πλοία που κατευθύνονται στο Λακκί και γενικότερα για όσα παραπλέουν τα δυτικά παράλια του νησιού. Την επικινδυνότητα της συστάδας για τη ναυσιπλοΐα μαρτυρεί ένα αρχαίο ναυάγιο που έχει εντοπιστεί εκεί σε βάθος από 25 μέχρι 42 μ.· το πλοίο μετέφερε αμφορείς Ροδιακού τύπου που χρονολογούνται στον 1ο αιώνα π.Χ.
Ασφαλώς λόγω της δυσκολίας που παρουσιάζει η προσέγγιση τους, οι Σκρόφες διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της μάχης της Λέρου (26 Σεπτεμβρίου-16 Νοεμβρίου 1943), η οποία έληξε με ήττα των Συμμαχικών δυνάμεων από τους Γερμανούς, η συστάδα είχε οριστεί ως ένα από πέντε σημεία συνάντησης για διαφυγή των Βρετανών σε περίπτωση επικράτησης των Γερμανών. Πράγματι, περίπου 100 άνδρες είχαν κατευθυνθεί εκεί τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου 1943· ωστόσο, με εξαίρεση δύο στρατιώτες του Βασιλικού Σώματος Διαβιβάσεων, όλοι τους αιχμαλωτίστηκαν στην απέναντι ακτή, όταν εξέλαβαν ένα γερμανικό περιπολικό σκάφος ως βρετανικό σκάφος διάσωσης.
Τέλος, ας σημειωθεί ότι οι Σκρόφες αναφέρονται μεταπολεμικά ως ένα από τους τόπους κοντά στη Λέρο στον οποίο Καλύμνιοι αλίευαν σφουγγάρια.
Πηγές-Βιβλιογραφία: CADN, Constantinople, A, vol. 59, f. 366r· HOA, Lero· Desio 1931, 88· IGM, Lero· ICS 1939, 181· Ναυτιλιακαί οδηγίαι 1939, 227· Ναυτιλιακαί οδηγίαι 1955, 219· ΓΥΣΚάλυμνος· Ναυτιλιακές οδηγίες 1987, 301· Σκανδαλίδης 1994, 37-38· Γιαγκάκης 1997, 22· Σκανδαλίδης 2001, 240, 345, 416· Δελλαπόρτα κ.ά. 2003, 42-43, 45-46· Rogers 2007, 385, 388, 401, 405· Παραπονιάρης 2016, 465· Koutsouflakis 2017, 36.
Συντάκτης: Γ.Κ.