Το ερευνητικό Έργο με τίτλο «Ψηφιακός Ιστορικός Άτλας της Ελληνικής “Μικρονησίας”: Χαρτογραφώντας τα Βόρεια Δωδεκάνησα» / “Digital Historical Atlas of Greek ‘Micronesia’: Mapping the Northern Dodecanese” (ακρωνύμιο: HAGMi) υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της δράσης του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας & Καινοτομίας (ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.) «Χρηματοδότηση της Βασικής Έρευνας (Οριζόντια υποστήριξη όλων των Επιστημών)» του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – NextGenerationEU (Αριθμός Έργου ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.: 016773).
Επιστημονικός Υπεύθυνος: Γιώργος Κουτζακιώτης, Κύριος Ερευνητής ΙΙΕ/ΕΙΕ
Φορέας Υποδοχής: Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΙΙΕ/ΕΙΕ)
Διάρκεια: 01.01.2024-31.12.2025
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

Ο κόσμος του ελληνικού Αρχιπελάγους, όπως έχει επισημάνει ο ιστορικός Σπύρος Ασδραχάς, είναι κατ’ εξοχήν μικρονησιωτικός. Η γεωγραφία το επιβεβαιώνει και ποσοτικά: Η ελληνική επικράτεια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Υδρογραφικής Υπηρεσίας, περιλαμβάνει περισσότερα από 7.500 νησιωτικά εδάφη στο Αιγαίο, εκ των οποίων μόνο τα 75 έχουν έκταση άνω των 10.000 στρεμμάτων και χαρακτηρίζονται νήσοι. Η συντριπτική πλειονότητα του Αρχιπελάγους αποτελείται, επομένως, από μικρότερης έκτασης εδάφη, τα οποία μάλιστα έχουν ένα κοινό ποιοτικό χαρακτηριστικό: είτε δεν επιτρέπουν τη μόνιμη διαβίωση ανθρώπων είτε επιτρέπουν τη μόνιμη διαβίωση τόσο λίγων ανθρώπων που δεν αρκούν για τη συγκρότηση θεσμικά οργανωμένης κοινότητας.
Πρόκειται λοιπόν για τόπους οριακούς, που θέτουν στον ιστορικό τα ακόλουθα ερωτήματα: Μπορεί ένας τέτοιος τόπος να έχει ιστορία; Και αν η απάντηση είναι θετική, ποια ή ποιες “ιστορίες” έχει να μας αφηγηθεί; Αυτά τα επιστημολογικά ερωτήματα αποτέλεσαν την αφετηρία του ερευνητικού Έργου «Ψηφιακός Ιστορικός Άτλας της Ελληνικής “Μικρονησίας” / Digital Historical Atlas of Greek ‘Micronesia’» (HAGMi).
Το Έργο HAGMi επιχειρεί μια ολιστική γεωγραφική, ιστορική και αρχαιολογική προσέγγιση του νησιωτικού αυτού “μικρόκοσμου”, με τον εντοπισμό και τη μελέτη όλων των νησίδων διαχρονικά, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, και με τη συστηματική συλλογή και τον συνδυασμό όλων των αξιοποιήσιμων δεδομένων (γεωγραφικών, ιστορικών, αρχαιολογικών, τοπωνυμικών) προς αυτή την κατεύθυνση. Τα αποτελέσματα του Έργου δηλώνουν πως, υπό προϋποθέσεις, η απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα είναι καταφατική και πως οι “ιστορίες” και το πολιτισμικό περιβάλλον της εν πολλοίς αφανούς ελληνικής “μικρονησίας” αποτελούν σπαράγματα της ιστορικής και πολιτισμικής αφήγησης του Αρχιπελάγους.
Το βόρειο τμήμα των Δωδεκανήσων, μία περιοχή του Αιγαίου με έκταση άνω των 2.500 τ.χλμ. και με μεγάλο αριθμό και πυκνότητα μικρών νησιωτικών εδαφών, αποτέλεσε τη μελέτη περίπτωσης για τον σχεδιασμό του «Ψηφιακού Ιστορικού Άτλαντα της Ελληνικής “Μικρονησίας”», ο οποίος προτίθεται να καλύψει σταδιακά το σύνολο του Αρχιπελάγους.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Κατά τη διάρκεια της διετίας 2024-2025, το Έργο HAGMi επικεντρώθηκε στο βόρειο τμήμα των Δωδεκανήσων και οι εργασίες του ολοκληρώθηκαν σε τέσσερα στάδια. Πρόκειται συγκεκριμένα για τα ακόλουθα: (α) γεωγραφικός καθορισμός και χαρτογραφική αποτύπωση του πεδίου· (β) ιστορική τεκμηρίωση του πεδίου· (γ) επιτόπιες έρευνες· (δ) δημιουργία του ιστοτόπου και του περιεχομένου του.
Γεωγραφικός καθορισμός και χαρτογραφική αποτύπωση του πεδίου
Με αφετηρία τα δημοσιευμένα στοιχεία της Υδρογραφικής Υπηρεσίας (ΥΥ), εντοπίστηκαν (με βάση τις συντεταγμένες) και αποτυπώθηκαν χαρτογραφικά (κατά πολύνησο/α) 248 μικρά νησιωτικά εδάφη στην υπό μελέτη περιοχή, από τα οποία μάλιστα τα περισσότερα (153) θεωρούνται ανώνυμα και φέρουν αριθμούς αντί ονόματος. Πιο συγκεκριμένα, με βάση τις δημοσιευμένες συντεταγμένες των νησιωτικών εδαφών, εντοπίστηκε η πλειονότητα αυτών (241/252), καθώς και επτά που δεν περιλαμβάνονται στα δημοσιευμένα στοιχεία της ΥΥ. Τα 11 δεν εντοπίστηκαν πιθανώς είτε λόγω λανθασμένων συντεταγμένων είτε λόγω διάβρωσής τους από το νερό ή μεταβολής της στάθμης της θάλασσας στην πορεία του χρόνου, δεδομένης της μικρής έκτασής τους. Ας προστεθεί εδώ ότι, με την αποδελτίωση κυρίως της τοπικής βιβλιογραφίας στο δεύτερο στάδιο του Έργου, ονοματίστηκαν 12 νησιωτικά εδάφη από αυτά που θεωρούνται ανώνυμα.
Ιστορική τεκμηρίωση του πεδίου
Μετά από έρευνες σε αρχεία και βιβλιοθήκες της Ελλάδας και του εξωτερικού, αποδελτιώθηκαν όλες οι πηγές και η βιβλιογραφία που θα μπορούσαν να έχουν πληροφορίες για το αντικείμενο του Έργου από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή: αρχαία ελληνική και λατινική γραμματεία, βυζαντινές πηγές, οθωμανικές πηγές, τα αρχεία της μονής Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου και των κοινοτήτων Πάτμου και Λέρου, το αρχείο Ιταλικής Διοίκησης Δωδεκανήσου, προξενικά αρχεία, ταξιδιωτικά κείμενα και νησολόγια, πορτολάνοι-κείμενα, ναυτιλιακές οδηγίες, φαροδείκτες, χάρτες, τοπικός Τύπος, καθώς και η αρχαιολογική, η ιστορική και η τοπική βιβλιογραφία. Με την αποδελτίωση όλων αυτών των τεκμηρίων συγκροτήθηκε Βάση Δεδομένων Heurist (περ. 1.800 δελτία), η οποία έδειξε ότι θα μπορούσαν να συνταχθούν ιστορικά αφηγήματα για 30 μεμονωμένες νησίδες και 8 συστάδες, δηλ. για τα 52 από τα 248 μικρά νησιωτικά εδάφη της υπό μελέτη περιοχής. Σε αυτά τα 52 νησιωτικά εδάφη ήταν που επικεντρώθηκαν και οι εργασίες του Έργου στο τρίτο στάδιο.

Eπιτόπιες έρευνες
Οι επιτόπιες έρευνες διήρκεσαν συνολικά 30 ημέρες και έγιναν σε επτά φάσεις μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου των ετών 2024 και 2025. Οι έρευνες αυτές είχαν τρεις διαφορετικούς στόχους, όπως και χρόνους, και γι’ αυτό η Ερευνητική Ομάδα, με διαφορετική σύνθεση αλλά πάντοτε με τη συνοδεία του Επιστημονικού Υπεύθυνου, επισκέφθηκε τις περισσότερες νησίδες δύο φορές.

Ο πρώτος στόχος των επιτόπιων ερευνών ήταν οι εναέριες λήψεις φωτογραφιών και βίντεο με πτήσεις Συστήματος μη Επανδρωμένου Αεροσκάφους (ΣμηΕΑ) και η δημιουργία ορθοφωτοχαρτών, μοντέλων επιφανείας και τρισδιάστατων μοντέλων των νησίδων. Κατά τη διάρκεια αυτών των ερευνών, ελήφθησαν περίπου 10.000 φωτογραφίες και δημιουργήθηκαν 66 βίντεο και 70 ορθοφωτοχάρτες, καθώς και αντίστοιχα μοντέλα επιφανείας και τρισδιάστατα μοντέλα, σχεδόν για το σύνολο των νησίδων (εξαιρουμένης μίας, όπου δεν έγιναν πτήσεις ΣμηΕΑ για στρατιωτικούς λόγους).

Στις μεγαλύτερες νησίδες της υπό έρευνα περιοχής (Λέβιθα, Αρκιούς, Κίναρο, Αρχάγγελο), λόγω των τεχνικών δυσκολιών που παρουσίαζε η έκτασή τους, έγιναν πτήσεις ΣμηΕΑ και δημιουργήθηκαν ορθοφωτοχάρτες, μοντέλα επιφανείας και τρισδιάστατα μοντέλα μόνο για τα τμήματά τους που θεωρήθηκαν σημαντικά από ιστορική και αρχαιολογική άποψη.

Ο δεύτερος στόχος των επιτόπιων ερευνών ήταν ο εντοπισμός από εδάφους και η μελέτη μνημείων και άλλων σημείων ενδιαφέροντος. Κατά τη διάρκεια αυτών των ερευνών, εντοπίστηκαν, μελετήθηκαν και χρονολογήθηκαν με σχετική ασφάλεια συνολικά 41 μνημεία και άλλα σημεία ενδιαφέροντος, μεμονωμένα ή συγκροτήματα, εκ των οποίων τα 23 ήταν προηγουμένως άγνωστα στην ακαδημαϊκή έρευνα. Πρόκειται ακριβέστερα για κάστρα και μεμονωμένους πύργους, παρατηρητήρια και στρατιωτικά κτίρια, ναούς και κελιά μοναχών, καμίνια και μύλους, δεξαμενές και γεωργο-κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις διαφόρων ιστορικών περιόδων.

Κατά τη διάρκεια των ίδιων ερευνών, επίσης, ελήφθησαν περίπου 5.000 φωτογραφίες και δημιουργήθηκαν 26 τρισδιάστατα μοντέλα LiDAR μνημείων και άλλων σημείων ενδιαφέροντος. Τα μοντέλα αυτά, σε συνδυασμό με τα τρισδιάστατα μοντέλα των ίδιων θέσεων που δημιουργήθηκαν από τις εναέριες λήψεις με ΣμηΕΑ, πρόσφεραν λεπτομερείς και ακριβείς μετρήσεις για κάθε μνημείο ή σημείο ενδιαφέροντος.

Ο τρίτος στόχος των επιτόπιων ερευνών ήταν η καταγραφή των μικροτοπωνυμίων των νησίδων· η καταγραφή αυτή έγινε κυρίως με συνεντεύξεις ανθρώπων που ζουν ή έζησαν σε αυτές· γι’ αυτόν τον λόγο περιορίστηκε στις επτά νησίδες της υπό έρευνα περιοχής που σήμερα κατοικούνται μόνιμα ή εποχιακά (Αρκιοί, Αρχάγγελος, Κίναρος, Λέβιθα, Μαράθι, Τραγονήσι, Φαρμακονήσι), καθώς και σε δύο ακατοίκητες (Άνυδρος, Χιλιομόδι). Τα μικροτοπωνύμια αποτυπώθηκαν στη συνέχεια χαρτογραφικά και δημιουργήθηκαν μικροτοπωνυμικοί χάρτες σχεδόν για όλες τις προαναφερόμενες νησίδες (εξαιρουμένου του Αρχάγγελου, όπου καταγράφηκε μικρός αριθμός μικροτοπωνυμίων).
Δημιουργία του ιστοτόπου και του περιεχομένου του
Ο ιστότοπος που δημιουργήθηκε δίνει τη δυνατότητα αναζήτησης πληροφοριών με δύο διαφορετικούς τρόπους: Ο πρώτος τρόπος ακολουθεί τη λογική ενός τυπικού άτλαντα και παρουσιάζει τις πληροφορίες αλφαβητικά, κατά πολύνησο και έπειτα κατά νησίδα ή συστάδα. Ο δεύτερος τρόπος, βασισμένος στο θεωρητικό σχήμα του Σ. Ασδραχά που εκλαμβάνει το ελληνικό Αρχιπέλαγος ως διάσπαρτη πόλη, αναδεικνύει τα ιστορικά φαινόμενα που συνδέουν τα νησιωτικά εδάφη της υπό μελέτη περιοχής. Κατά συνέπεια, συντάχθηκαν λήμματα κατά νησίδα ή συστάδα και λήμματα θεματικά αναφορικά με τις συνδέσεις τμημάτων ή του συνόλου της περιοχής, σε ορισμένες ιστορικές περιόδους ή διαχρονικά.
Για κάθε νησίδα ή συστάδα δημιουργήθηκε ένα κύριο ψηφιακό λήμμα με την ακόλουθη διάρθρωση: (i) ορθοφωτοχάρτης (εικόνα)· (ii) βασικές γεωγραφικές πληροφορίες (έκταση και μήκος ακτογραμμής της νησίδας)· (iii) πληροφορίες για τις ονομασίες και για την περιγραφή ή/και την απεικόνισή της στις πηγές· (iv) πληροφορίες για τις ανθρώπινες δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν εκεί· (v) πληροφορίες για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της· (vi) πληροφορίες για την κατοίκησή της (εποχιακή ή μόνιμη, θέσεις)· (vii) εικόνες που τεκμηριώνουν τις πληροφορίες του κειμένου στα αντίστοιχα σημεία· (viii) τρισδιάστατο μοντέλο της νησίδας· (ix) πηγές-βιβλιογραφία· (x) όνομα συντάκτη του κειμένου. Μετά από κάθε κύριο λήμμα ακολουθούν επιμέρους λήμματα για τα σημεία ενδιαφέροντος κάθε νησίδας (ανάλογης διάρθρωσης) και για τα μικροτοπωνύμια, καθώς και λήμματα με ενδεικτικά, χαρακτηριστικά αποσπάσματα πηγών.
ΚΥΡΙΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενα: Γιώργος Κουτζακιώτης (Γ.Κ.), Κωνσταντίνος Σαραντίδης (Κ.Σ.), Βαγγέλης Σαμαράς (Β.Σ.), Ευθύμης Μαχαίρας (Ε.Μ.)
Επιμέλεια κειμένων: Γιώργος Κουτζακιώτης
Θεματικοί χάρτες: Γεώργιος Σιδηρόπουλος
Αεροφωτογραφίες, ορθοφωτοχάρτες, 3Δ μοντέλα: Γεώργιος Τάταρης
Ιστότοπος: Ιωάννης Δήμου, Γαβριήλ Χιωτέλλης
Επιμέλεια γραφιστική & πολυμεσικού υλικού: Κωνσταντίνος Δούζης
ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΟΥ
Γιώργος Κουτζακιώτης, Επιστημονικός Υπεύθυνος Έργου, Κύριος Ερευνητής ΙΙΕ/ΕΙΕ
Γεώργιος Σιδηρόπουλος, Ομ. Καθηγητής, Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Ηλίας Κολοβός, Διευθυντής Ερευνών ΙΙΕ/ΕΙΕ
Νικόλαος Λιβανός, Κύριος Ερευνητής ΙΙΕ/ΕΙΕ
Βαγγέλης Σαμαράς, Μεταδιδακτορικός ερευνητής IIE/EIE
Γεώργιος Τάταρης, Μεταδιδακτορικός ερευνητής, Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Κωνσταντίνος Σαραντίδης, Δρ αρχαιολόγος, ΟΔΑΠ/ΥΠΠΟ
Ευθύμης Μαχαίρας, Επιστημονικός συνεργάτης IIE/EIE
Δημήτρης Λούπης, διδάσκων οθωμανικής γλώσσας και παλαιογραφίας, ΙΜΧΑ
Δημήτριος Σιδηρόπουλος, μεταδιδακτορικός συνεργάτης HAGMi
Παντελής Γεώργιος Γκούφας, MSc, Wageningen University & Research
Ιωάννης Μελιανός, Γραμματέας της Βιβλιοθήκης Ι. Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου
Ιωάννης Δήμου, ΕΤΕΠ, Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Γαβριήλ Χιωτέλλης, ΕΤΕΠ, Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Νίκος Ανδρουτσόπουλος, υπεύθυνος διαχείρισης Έργου
